Producer
Pieter van Huystee Film

Broadcaster
NTR

With the support of
Dutch Cultural Media Fund

Genre
Documentary

Country of origin
Netherlands

Director, camera & sound
David de Jongh

Edit advice
Hans Aarsman / Sander Vos

Additional camera
Marc Plomp / Gregor Meerman NSC

Sound design and mixage

Mark Glynne

Postproduction
Amator - Jan Jaap Kuiper

Color correction
Michiel Rummens

Data Handler
The Fixer - Watse Eisma

Line producers
Lotte Gerding, Zoë de Wilde

Commissioning editor NTR
Oscar van der Kroon

Release date
1 may, 2017

 Lysander Wiering - Pieter van Huystee Film
T: 0031 (0)20 421 0606
E: publiciteit@pvhfilm.nl
 

 

Vogelparadijs

De jaszakken van tekenaar Peter Vos (1935-2010) waren altijd gevuld met potloden en schetsboekjes. Hij kón niet anders dan tekenen. Van jongs af aan voorzag hij proefwerken, brieven, eigenlijk alle papier dat hij onder handen kreeg, van tekeningen. “Je kan het ook een ziektebeeld noemen”, aldus zoon Sander Vos. 

Het was Vos’ manier om zich te uiten. Niemand kon zo goed gevoelens van jaloezie, geilheid, woede en verdriet in tekeningen verbeelden.
Regisseur David de Jongh ontrafelt in de documentaire Vogelparadijs, via het werk van Peter Vos, diens passies en demonen, in navolging van het credo van Vos: ’In je werk kun je je niet verbergen’. Naast honderden virtuoze tekeningen bevat de film ook adembenemende beelden van vogels, gesprekken met intimi (waaronder collega’s Peter van Straaten en Rinus Ferdinandusse) en de prachtige stem van Peter Vos in archiefopnamen. Dat maakt Vogelparadijs tot een meeslepend levensverhaal, waarin werk en leven onlosmakelijk zijn samengeklonken.

Peter Vos wordt, niet tot zijn genoegen, een nationale beroemdheid dankzij zijn Beestenkwartet (1970) en de bestsellers Sprookjes van de Lage landen (1972-1974). “Ik ben om te kijken, niet om bekeken te worden”.  Vos’ ambivalente verhouding tot de publieke vertoning van zichzelf en zijn werken vormt het beginpunt van de vertelling van Vogelparadijs. Zijn dominante vader, die hem opdroeg ‘de beste tekenaar van Nederland’ te worden, loopt als een rode draad door dit verhaal. Terwijl Vos halverwege de jaren 50 tot steeds grotere hoogten stijgt als hij de Rijksacademie bezoekt, sterft zijn vader. Vier jaar eerder was zijn moeder al overleden. Ook zijn enige broer sterft een vroege dood.

Zonder nadrukkelijk te duiden laat David de Jongh in Vogelparadijs zien hoe Vos met deze verliezen omgaat en hoe ze in zijn werk een plek krijgen. Leidmotief daarbij vormt Vos’ liefde voor vogels (“alle 8500 soorten” in de woorden van Vos). Het kijken naar en tekenen van vogels geven Vos een uitlaatklep, een veilig gebied, ver weg van zijn persoonlijke beslommeringen. Maar steeds opnieuw, als een boemerang, zeilen zijn gestorven familieleden zijn leven binnen. De drank helpt Vos om in deze turbulente tijd staande te blijven, maar zorgt ook voor conflicten en verbroken relaties. Na het stranden van zijn tweede huwelijk in 1982 lijkt Vos gedoemd om ten onder te gaan aan alcoholisme en depressie. Maar dankzij het tekenen van vogels weet Vos zich nog eenmaal op te richten en een nieuwe weg in te slaan, zowel in zijn leven als in zijn werk. “Tekenen is een oefening in goed kijken”, aldus Vos.